Η μετάφραση είναι προϊόν του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης Ισπανικά > Ελληνικά που συντονίζει ο καθηγητής και μεταφραστής Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στο Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ.
Συμμετείχαν οι:
Όλγα Αναστασιάδου, Αικατερίνη Γιασιράνη, Χριστίνα Δημητρίου, Βάλλια Εμμανουηλίδου, Βάσω Καλφέλη, Παντελής Κουτσιανάς, Μαρία Μανωλοπούλου, Χριστίνα Μπατσίλα, Σοφία Πανταζίδου, Χρύσα Παπανικολάου, Ζαχαρίας Χιονίδης, Marcela Fernández Márquez, Daniel Jiménez Martín.
ΝΙΩΘΩ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΞΕΣΠΑ Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ.
Επειδή μόνο καταιγίδα υπάρχει στην καταιγίδα,
και η καταιγίδα μάς απομονώνει
απ’ όλα τα δεινά του κόσμου.
Βολεύομαι στο εσωτερικό της καταιγίδας.
Φωλιάζω.
Η καταιγίδα είναι μήτρα
και κυκλική προστασία
ενάντια στα πάντα.
Ο χρόνος που αναστέλλεται
στην υγρασία του χάους.
Φουσκώνω τα στήθη μου στο κουβάρι αυτής της καταιγίδας.
Πετούν, πέρα από μένα
οι στέγες,
οι νεκροί,
τα λαβομάνα.
************
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΦΩΣ ΜΙΛΑΜΕ
όταν το φως δραπετεύει,
ξοδεύεται,
μας κοστίζει όσο το συκώτι ενός παιδιού,
για ποιο φως μιλάμε
όταν τελειώνει το φως
των μικρών μας ματιών
ή βαθιών
σαν λίμνες τη νύχτα.
Μιλάμε για το μπλε φως
των χειρουργείων,
για το απόλυτο φως που αποτεφρώνει το κύτταρο
για να το αποκαταστήσει,
ή για το αμυδρό φως
της λάμπας πετρελαίου,
το χλιαρό φως
κάτω από το οποίο ένα κορίτσι πλέκει
με βελονάκι την πρώτη και τελευταία της
κουβέρτα.
Μιλάμε για το φως
ενός μεσημεριού του Αυγούστου
ή για το φως ενός Γενάρη
πνιγμένου απ’ τη βροχή.
Φως της ανοιχτωσιάς και το φως
της σκοτεινής κάμαρας.
Για ποιο φως μιλάμε
όταν μιλάμε
για το φως.
************
ΤΟ ΒΛΕΦΑΡΟ, ΠΟΡΩΔΕΣ ΣΑΝ ΤΣΟΦΛΙ ΑΥΓΟΥ,
αφήνει το φως να περάσει.
Αφήνει ακόμα και
τα χρώματα −πράσινα, κίτρινα−
ενός δωματίου στο σκοτάδι.
Σφίγγεις τα μάτια πολύ δυνατά,
σαν κόρη που ανακαλεί
μορφή, αστεράκι, τα αιμοφόρα αγγεία της,
ηλεκτρικές εκκενώσεις του εγκεφάλου,
θολωμένες εσωτερικές κόρες,
έτσι, τα σφίγγεις πολύ
ώστε να μην περάσει το φως.
Ωστόσο, το φως
διαπερνά την πτυχή του βλεφάρου
και σε αποκαλύπτει.
Ακόμα κι αν δεν το θέλεις.
************
ΧΑΜΗΛΩΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ
του θορύβου του θανάτου,
τη μυστική εμβοή
των ασθενειών,
ευλόγησε την ηδονή
του μπουμπουκιού της κλειτορίδας,
του ύπερου,
γίνε
η δική σου σύμβουλος
του mindfulness.
Πηγή: Amarilla (εκδόσεις La Bella Varsovia, Σεπτέμβριος 2025)
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Η Marta Sanz γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1967. Απέκτησε το διδακτορικό της στην Ισπανική Φιλολογία με μια διατριβή για την ισπανική ποίηση κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα και άλλα αταξινόμητα αφηγηματικά κείμενα. Στα ελληνικά κυκλοφορεί το μυθιστόρημά της Μικρές κόκκινες γυναίκες (εκδόσεις Carnívora, μτφρ. Κωνσταντίνος Παλαιολόγος). Ως ποιήτρια, έχει εκδώσει Perramentirosa / Hardcore (2010), Vintage (2013; Βραβείο Κριτικών της Μαδρίτης), Cíngulo y estrella: Cancionero (2015) και La vida secreta de los gatos (2020). Όλες οι παραπάνω συλλογές μαζί με καινούργια ποιήματα κυκλοφόρησαν στην ανθολογία Corpórea: Poesía 2010-2022 (La Bella Varsovia, 2022).
Τα ποιήματα δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στο διαδικτυακό λογοτεχνικό περιοδικό Ποιείν, χώρο για ποιήματα, ποιητές και ποίηση στις 6 Ιανουαρίου 2026 και η καταχώρηση έγινε από τον Σπύρο Αραβανή.
https://www.poiein.gr/2026/01/06/marta-sanz-1967-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/